ما آدما، موجودات عجیبی هستیم. خیلی عجیب. فرار میکنیم از کسی که دوستمون داره، و التماس میکنیم به یکی دیگه که دوستمون داشته باشه.

ما آدما، موجودات بدبختی هستیم. خیلی بدبخت. بدترین رفتارها رو در قبال  کسی که دوستش نداریم انجام میدیم ، ولی ولمون نمیکنه، بعد کافیه به یکی بگیم عاشقشیم، اونوقت با کمترین حرف، ول میکنه و میره.

عشق همیشه و همه وقت به شکل خورشیدی تو آسمون این دنیا میدرخشه، منتها ما آدما دیگه لیاقت عاشق شدن و عاشق موندن رو  نداریم.شدیم یه مشت قاتل! نه قاتل جسم ، که قاتل روح....