دیشب، تکرار سریال در پناه تو تموم شد! سریالی که در زمان خودش یه سونامی درست کرده بود، لااقل بین ما دخترا!! فک کنم تا اون موقع هنوز صحبت کردن و خندیدن و دعوا کردن دختر و پسرا رو ندیده بودیم، تو تلویزیون!! یادمه اون موقع هر کسی عاشق یکی شده بود! و البته همه متنفر از رامین!!!
اونروزا تنها چیزی که برام مهم بود این بود که، پارسا پیروزفر رو هی نشون بده، که اون نامردا هم نشون نمیدادن!
این سری که پخش مجددش شروع شد، به یاد همه ی اون روزا نشستم و اساسی دیدم سریال رو، و تازه فهمیدم عجب داستانی داشته. تازه فهمیدم راست گفتن که هر زمان آدمای خودشو داره. حتی عاشق و معشوق های اون موقع هم با الان فرق داشتن. عشق های اون موقع پاک و عمیق بود. عاشق ها برای به دست آوردن معشوق خودشون میجنگیدن و تلاش میکردن. از همه چیزشون میگذشتن و حساب و کتاب نمیکردن.اونروزا تعداد" محمد منصوری" ها زیاد بود. کسی که با همه جنگید و حتی از بچه دار شدن هم گذشت! ولی از عشقش نه...چون عاشق بود، یه عشق حقیقی و پاک. عاشق دختری که یه بار هم ازدواج کرده بود!!
ولی تو این زمان...بر خلاف اینکه در ظاهر همه حرف از عشق میزنن، هیشکی عاشق نیست. جوونای الان ففط بلدن یه عالمه کلمه های عاشقانه تایپ کنن، در حالیکه اصلا نمیتونن حتی هضمش کنن، جوونای الان بر خلاف حرفاشون نه تنها احساساتی نیستن که خیلی هم عاقلانه تر برخورد میکنن با عشق، درست چیزی که با عشق سازگاری نداره!! الان همه عاشق یه آدم خوش قیافه و خوش تیپ و خوش هیکل و تحصیل کرده و پولدار میشن!!! فک نکنید اینا از روی تصادف پیش اومده! نه...اینا از روی حساب و کتاب اینجوری شده!!به همین خاطرم هست که اگه بعدش دیدن حساب و کتابشون بهم خورد کلا قید اون عشق رو هم میزنن!! اینروزا همه میخوان راحت همه چیو بدست بیارن، هیچ چیزی نباید بر خلاف میلشون باشه، اینروزا حتی عشق هم کنسروی شده. و جالب اینجاست که اگر تو بخوای که اینجوری نباشی، نه تنها تحسین نمیشی، که مورد تمسخر هم قرار میگیری، و یا حتی تحقیر میشی..
یادمه دبیرستان که بودم، یه بار تو جمع دوستام اینو گفتم که: من دوست دارم عاشق یه جانباز بشم، بعد باهاش ازدواج کنم و تا آخر عمر عاشقونه بهش خدمت کنم!
اون موقع تحسین شدم به خاطر آرزوم، ولی مطمئنم اگه الان این حرفو بزنم، همه بی شک بهم میگن: دیوووووووونه!! چون الان عشق هدف داره!! برنامه داره، آینده نگری داره، چون الان عشقی وجود نداره کلا!!!
پ.ن: مطمئنا نیازی نیست که بگم: هیچ حرفی مطلق نیست، همیشه استثنا وجود داره، دوست دارم برام بگید، اگه به این استثناها برخورد کردید.